“در پی هر حادثه بزرگ، لحظهای فرا میرسد که نه تنها سازهها، بلکه دلها نیاز به ترمیم دارند؛ و این تنها با همافزایی مردم و نهادهای مردمی و رسمی ممکن است. در پی حملهی جنایتبار رژیم صهیونیستی به خاک ایران و آسیب دیدن تعدادی از هموطنان عزیز و محلههای شهری، ضرورت همدلی و حضورِ سازمانیافته دوچندان شده است.
در چنین بزنگاههایی، گروههای جهادی همچون گذشته با روحیهی خدمت بیمنت، میتوانند نقشآفرینی مؤثری در مسیر یاریرسانی، تقویت انسجام اجتماعی، و بازسازی امید ایفا کنند. حضور آنان نهتنها پاسخی فوری به نیازهای مردم آسیبدیده است، بلکه استمرار فرهنگیِ مقاومت و پایداری نیز تلقی میشود. این فعالیتها، هرچند برخاسته از عشق و احساس مسئولیتاند، نیازمند شناخت دقیق مراحل مداخله، رعایت ملاحظات فرهنگی، اجتماعی و عملیاتی، و بهرهگیری از تجربههای میدانی هستند. آنچه در ادامه میآید، تلاش دارد تا مجموعهای از این مراحل، الزامات و توصیهها را در قالب یک راهنمای عملی پیش روی گروههای جهادی قرار دهد.”
